Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Wągrowcu

UZASADNIENIE

Pozwem złożonym dnia 01.07.2025 r. (data prezentaty) przedstawicielka ustawowa małoletniego powoda Z. W. (1) wniosła o zasądzenie od pozwanego A. N. (1), na rzecz małoletniego P. N. podwyższonej renty alimentacyjnej w kwocie po 2 000 zł miesięcznie i to w miejsce renty alimentacyjnej zasądzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w (...)z dnia 04.11.2014 r. w sprawie sygn. akt III RC 198/14/1 oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletniego powoda kosztów procesu według norm przepisanych. W pozwie zawarto nadto wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczenia na czas trwania postępowania.

W uzasadnieniu pozwu matka małoletniego podniosła, że łożone dotychczas alimenty w wysokości 300 zł miesięcznie są nieadekwatne do aktualnych kosztów utrzymania małoletniego P., który ma już 14 lat. Średnie miesięczne koszty utrzymania P., związane z edukacją, rozrywką, wyjazdami, wyżywieniem, zakupem odzieży, obuwia i środków czystością, a także leczeniem wynoszą 2 500 zł, przy czym od września 2025 koszty te wzrosną, z uwagi na rozpoczęcie przez małoletniego kolejnego etapu nauki. Ostatnio matka małoletniego poniosła także koszty remontu i zmiany wystroju pokoju P.. Małoletni zamieszkuje wraz z matka i jej dziećmi z innego związku, w mieszkaniu wynajmowanym od babci – C. W., która ponosi koszty mieszkaniowe. Z. W. (1) prowadzi własna działalność gospodarczą, przy czym poprzednio pracowała na ½ etatu w Centrum (...), uzyskują wynagrodzenie w wysokości 1 500 zł miesięcznie. Nadto matka małoletniego pobiera dodatek mieszkaniowy w wysokości 384,17 zł miesięcznie. Pozwany zatrudniony jest w firmie (...), wysokość jego zarobków nie jest jednak znana stronie powodowej. A. N. (1) zamieszkuje ze swoją obecną partnerką i co do zasady nie utrzymuje kontaktów z synem, nie interesuje się jego sprawami, nie przesyła mu prezentów, ani nie płaci alimentów, które regulowane są przez Fundusz Alimentacyjny. Pozwany sporadycznie jedynie dzwoni do syna.

Wnioskiem złożonym dnia 23.10.2025 r. (data prezentaty) Z. W. (1) domagała się zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletniego powoda kwoty 78,56 zł tytułem zwrotu kosztów doręczenie pozwanemu korespondencji za pośrednictwem komornika sądowego.

Postanowieniem wydanym dnia 30.10.2025 r. tut. Sąd oddalił wniosek małoletniego powoda o udzielenie zabezpieczenia roszczenia.

Wyrokiem zaocznym wydanym dnia 30.10.2025 r. tut. Sąd w pkt 1 zasądził od pozwanego A. N. (1) na rzecz małoletniego powoda P. N. podwyższoną rentę alimentacyjną w kwocie po 2000 zł miesięcznie, począwszy od dnia 1.07.2025r. płatną z góry do 10-go dnia każdego kolejnego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat do rąk matki małoletniego powoda Z. W. (1) w miejsce alimentów ustalonych ugodą sądową z dnia 4.11.2014r. w sprawie III RC 198/14/1 tut. Sądu, w pkt 2 zasądził od pozwanego A. N. (1) na rzecz małoletniego powoda P. N. kwotę 78,56 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, w pkt 3 nie obciążył pozwanego kosztami sądowymi w pozostałym zakresie, a w pkt 4 wyrokowi w pkt 1 i 2 nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

Dnia 17.11.2025 r. (data stempla pocztowego) pozwany wniósł sprzeciw od wyroku zaocznego wskazując, że zaskarżony wyrok nie uwzględnia jego rzeczywistej sytuacji materialnej i rodzinnej, która uległa znacznemu pogorszeniu. A. N. (1) wskazał, że w jego obecnej sytuacji wysokość zasądzonych alimentów jest rażąco wygórowana i niemożliwa do pokrycia bez uszczerbku dla niego i pozostałych dzieci. Pozwany podniósł, że osiąga zarobki w wysokości 3 600 zł netto miesięcznie, poza powodem zobowiązany jest do alimentowania dwójki małoletnich dzieci z poprzedniego związku, na które łoży zasądzone alimenty w łącze wysokości 800 zł miesięcznie, nadto spłaca fundusz alimenty kwotą 1 500 zł miesięcznie, a w (...) urodziło się jego kolejne dziecko.

Sąd ustalił, co następuje:

Małoletni P. N. ur.(...) jest synem Z. W. (1) i A. N. (1), pochodzącym z ich nieformalnego związku, z którego pochodzi także drugi syn – X. N. (2) ur. (...) Dotychczasowe alimenty w wysokości po 300 zł miesięcznie, ustalone zostały ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w (...)z dnia 04.11.2014 r. w sprawie sygn. akt III RC 198/14/1. W tamtym czasie, małoletni P. miał 4 lata, przyjmował leki antyalergiczne i nie uczęszczał jeszcze do przedszkola. Małoletni powód zamieszkiwał wraz bratem X., który miał lat 10 i matką, w mieszkaniu, stanowiącym własność babci – C. W.. Z. W. (1) , która zatrudniona była jak grafik komputerowy w Centrum (...) w N. z wynagrodzeniem w wysokości 1 237,250 zł, płaciła matce czynsz najmu w kwocie 600 zł miesięcznie oraz opłacała bieżące rachunku za użytkowanie mieszkania. Przedstawicielka ustawowa małoletniego powoda pobierała nadto świadczenia rodzinne w łącznej wysokości 263 zł miesięcznie, dodatek rehabilitacyjny na syna X. w kwocie 80 zł miesięcznie, świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 153 zł miesięcznie oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości 192,74 zł miesięcznie. Pozwany pozostawał w związku partnerskim z P. V., która była w ciąży z jego dzieckiem i wraz z nią oraz jej synem z poprzedniego związku, zamieszkiwał w wynajmowanym mieszkaniu. Poza małoletnim powodem i jego bratem X. N. (3) nie posiadał na swoim utrzymaniu innych dzieci. Pozwany zatrudniony był w firmie (...) jako ślusarza - montażysta, ze średnim wynagrodzeniem w wysokości 2 077,82 zł netto miesięcznie, przy czym w trakcie trwania procesu przebywał na zwolnieniu chorobowym i pobierał zasiłek w wysokości 1 700 zł miesięcznie.

Obecnie małoletni powód nadal zamieszkuje wraz z matka i pełnoletnim bratem X. w mieszkaniu stanowiącym własność babci – C. W.. Średnie miesięczne koszty utrzymania lokalu wynoszą około 1 080 zł, w tym 76 zł prąd, 52 gaz, 193 zł TV, Internet, U., 759 zł czynsz. Udział małoletniego powoda w tych wydatkach wynosi 360 zł miesięcznie.

Małoletni P. ma 15 lat i uczęszcza do I klasy technikum hotelarskiego w Zespole Szkół nr (...) im. ppłk. dr. W. X. w N.. Powód choruje na alergię i w związku tym przyjmuje na stałe leki, które częściowo są refundowane, a nadto średnio co 3 miesiące odbywa odpłatne wizyty u lekarza stomatologa. U małoletniego zdiagnozowano wadę kręgosłupa i w związku tym uczęszcza on na basen. Nadto P. otrzymał skierowanie na rehabilitację, którą będzie odbywał w ramach NFZ. Średnie miesięczne koszty utrzymania małoletniego powoda wynoszą 1 962 zł, w tym: udział w kosztach utrzymania mieszkania – 360 zł, wyżywienie – 800 zł, odzież i obuwie – 110 zł, środki higieny i czystości – 50 zł, szkoła, wyprawka, wycieczki, składki itp. – 150 zł, rozrywka – 50 zł, leki, leczenie, dentysta – 130 zł, transport, paliwo – 50 zł, basen – 160 zł, fryzjer – 12 zł, wakacje – 40 zł, remont i wyposażenie pokoju, pościele itp. – 50 zł.

Wraz z małoletnim powodem i jego matką zamieszkuje starszy syn Z. W. (1) i A. N. (2), który ma obecnie 21 lat, nie uczy się i pracuje zarobkowo jako kasjer-sprzedawca. X. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką i młodszym bratem. Najstarszy syna pozwanego nie pobiera już od niego alimentów.

Z. W. (1), która z zawodu jest technikiem ekonomistą i pedagogiem, posiada wieloletnie doświadczenie w pracy jako grafik komputerowy, obecnie prowadzi własną działalność gospodarczą pod nazwą Centrum (...), a w 2025 r. uzyskała z tego tytułu średni dochód w wysokości 3 662,12 zł miesięcznie. Matka małoletniego powoda posiada prawo jazdy kat. B.

A. N. (1) zamieszkuje wraz z obecną partnerką – S., ich wspólną małoletnią córką - X. N. (1) ur. (...) oraz dwójką małoletnich dzieci partnerki z poprzedniego związku. Poza małoletnim powodem i najmłodszą córką X., pozwany posiada na swoim utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci z poprzedniego związku - N. i P. rodz. N., na rzecz których łoży alimenty w kwocie łącznie po 1 400 zł miesięcznie. Średnie miesięczne koszty utrzymania pozwanego wynoszą 3 380 zł, w tym: udział w kosztach utrzymania mieszkania 400 zł, wyżywienie 800 zł, odzież i obuwia 100 zł, środki higieny i czystości 50 zł, telefon 30 zł, alimenty na rzecz małoletnich N. i P. rodz. (...) 400 zł, udział w kosztach utrzymania małoletniej X. N. (1) 600 zł.

Pozwany, z zawodu ślusarz, montażysta, brukarz, dnia 18.11.2025 r. zatrudniony został na pełen etat na podstawie umowy o pracę na okres do 17.11.2026 r. jako malarz w firmie Przedsiębiorstwo (...) W. N. w J., z wynagrodzeniem w wysokości minimalnej płacy krajowej + premia uznaniowa. Od 01.12.2025r. nastąpiła zmiana warunków umowy o pracę, na podstawie której pozwany zatrudniony został na ¼ etatu. W okresie od 18.11.2025 r. do 31.12.2025 r. A. N. (1) otrzymał wynagrodzenie w wysokości średnio 1 376, 80 zł netto miesięcznie. Pozwany nie posiada prawa jazdy.

Pozwany co do zasady nie utrzymuje kontaktów z małoletnim P., nie interesuje się jego sprawami, nie uczestniczy w jego wychowaniu, a alimenty na rzecz małoletniego wypłacane były z Funduszu Alimentacyjnego, przy czym od stycznia 2026 r. Z. W. (1) utraciła prawo do jego pobierania.

W okresie minionych 6 miesięcy Powiatowe Urzędy Pracy w N., M.. i R. posiadały oferty pracy na stanowisku grafik komputerowy z wynagrodzeniem w wysokości 5 500 zł brutto do 7 000 zł brutto miesięcznie, sprzedawca z wynagrodzeniem w wysokości od 4 666 zł brutto miesięcznie do 4 950 zł brutto miesięcznie, kierowca kat. B z wynagrodzeniem w wysokości od 4 666 zł brutto miesięcznie do 5 600 zł brutto miesięcznie oraz dla osób bez zawodu z wynagrodzeniem w wysokości od 4 666 zł brutto do 5 500 zł brutto miesięcznie.

W okresie minionych 6 miesięcy Powiatowe Urzędy Pracy w J., M.. i R. posiadały oferty pracy na stanowisku ślusarz z wynagrodzeniem w wysokości 4 666 zł brutto do 7 500 zł brutto miesięcznie, malarz z wynagrodzeniem w wysokości 5 500 zł brutto miesięcznie, pracownik budowlany z wynagrodzeniem w wysokości 4 666 zł brutto do 7 000 zł brutto miesięcznie oraz dla osób bez zawodu z wynagrodzeniem w wysokości od 4666 zł brutto miesięcznie do 5 100 zł brutto miesięcznie oraz dla osób z prawem jazdy kat. B z wynagrodzeniem w wysokości od 4.500 zł brutto do 5.384 zł brutto miesięcznie.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody: odpis aktu urodzenia k. 13; faktury, rachunki, paragony, potwierdzenia zapłaty, wydruk historii transakcji, kopie umów, zaświadczenia, decyzje, polisy przedłożone przez stronę powodową k. 9, 11-12, 14-18, 23-30, 42-96, 208-245; dokumentacja medyczna małoletniego powoda k. 9; zeznania PIT k. 31-41; kopie orzeczeń sądowych k. 19-22, 96; dane z systemu PESEL(...)SAD k. 100-102; kopia odpisu aktu urodzenia k. 129; potwierdzenia przelewów przedłożone przez stronę pozwaną k. 130-136; dokumenty dotyczącą zatrudnienia i wysokości wynagrodzenia pozwanego k. 141, 202-203; wydruk z (...) k. 143-144; informacje z (...) k. 165, 167, 178-182, 184-190v, 192-193v, 195-198informacje z US w N. k. 169-177; bilans firmy za 2025 r k. 207; oraz zeznania świadka C. W. k. 247, 251-płyta CD; zeznania przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda k. 247-248, 251-płyta CD; zeznania pozwanego k. 248, 251-płyta CD; a także dokumenty zgormadzone w aktach sprawy sygn. III RC 198/14/1 tut. Sądu.

W ocenie Sądu zeznania Z. W. (1) zasługiwały na miano wiarygodnych, były bowiem jasne, szczere i logiczne, a nadto korelowały z pozostałym zgromadzonym w toku postępowania materiałem dowodowym. W szczególności Sąd dał wiarę zeznaniom przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda co do faktu, że wraz z nią i małoletnim powodem zamieszkuje jej pełnoletni syn X., który pracuje zarobkowo i który nie pobiera już alimentów od pozwanego, a także co do kontunuowania nauki przez małoletniego P. w technikum hotelarskim. Dalej za wiarygodne Sąd uznał zeznania Z. W. (1) co do stanu zdrowia małoletniego powoda, w tym co do przyjmowania przez niego leków na stałe, a także co do zdiagnozowanej wady kręgosłupa oraz związanej z tym konieczności uczęszczania na basen i wysokości ponoszony z tego tytułu kosztów. Wątpliwości Sądu nie wzbudziły także zeznania matki małoletniego co do korzystania przez P. z wizyt u stomatologa, a także co do faktu, ze pozwany nie utrzymuje kontaktów z synem i nie przekazuje mu żadnych prezentów.

Zeznaniom pozwanego A. N. (1) Sąd także co do zasady uznał za wiarygodne. W szczególności Sąd dał wiarę pozwanemu co do liczby małoletnich dzieci pozostających na jego utrzymaniu, a także co do aktualnej wysokości alimentów, jak łoży on na rzecz małoletnich N. i P. rodz. N.. Nadto za wiarygodne Sąd uznał też zeznania pozwanego co do jego obecnej sytuacji mieszkaniowej jak i co do faktu, że wraz z nim, jego partnerką ich wspólną małoletnią córka X. N. (1), zamieszkuje dwójka małoletnich dzieci S. R., pochodzących z jej poprzedniego związku. Wątpliwości Sądu nie wzbudziły także zeznania pozwanego co do wysokości kosztów mieszkaniowych. Wreszcie za wiarygodne Sąd uznał zeznania pozwanego co posiadanych przez niego kwalifikacji zawodowych, a także co do faktu, że nie posiada on prawa jazdy. Pozwany potwierdził też, że od pewnego czasu nie łoży już alimentów na najstarszego syna X..

Analizując zeznania świadka C. W. Sąd miał na uwadze, że jest ona matką przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda, a zatem osoba jej najbliższą. Niemniej w ocenie Sądu fakt ten nie wypłynął na wiarygodność zeznań świadka. Świadek zeznawał bowiem w sposób jasny i szczery, a treść jej wypowiedzi korelowała z pozostałym zgromadzonym w toku postępowania materiałem dowodowym, w tym z zeznaniami Z. W. (1). Nadto zeznania świadka nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania.

Treść i autentyczność pozostałych zebranych w sprawie dokumentów, przy uwzględnieniu wyżej opisanych uwag, nie wzbudziła wątpliwości Sądu, wobec czego uznano dokumenty z wartościowy dowód w sprawie.

Sąd zważył, co następuje:

Podstawą roszczenia małoletniej powódki był art. 138 k.r.o., zgodnie z którym zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego można żądać jedynie w razie zmiany stosunków. Przez zmianę stosunków rozumie się istotne zwiększenie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji, istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego lub istotne zmniejszenie się możliwości zaspokojenia potrzeb własnymi siłami. Przy ocenie, czy zachodzą przesłanki do zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego w myśl art. 138 k.r.o. należy brać pod uwagę wszelkie okoliczności mogące świadczyć o zmianie stosunków, a zwłaszcza możliwości zarobkowe i majątkowe stron oraz usprawiedliwione potrzeby uprawnionego.

Obowiązek alimentacyjny obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Krewnych w tym samym stopniu obciąża obowiązek alimentacyjny w częściach odpowiadających ich możliwościom zarobkowym i majątkowym.

Obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dzieci wynika z art. 133 § 1 k.r.o., w myśl którego rodzice są obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zgodnie zaś z art. 135 § 1 k.r.o. zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Przez usprawiedliwione potrzeby uprawnionego rozumieć należy potrzeby, których zaspokojenie zapewni mu, odpowiedni do jego wieku i uzdolnień, prawidłowy rozwój fizyczny i duchowy. Możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego określają zarobki i dochody, jakie uzyskałby przy pełnym wykorzystaniu swych sił fizycznych i zdolności umysłowych, nie zaś rzeczywiste zarobki i dochody. Dzieci mają prawo do równej z rodzicami stopy życiowej niezależnie od tego, czy żyją z nimi wspólnie, czy też oddzielnie. Oznacza to, że im wyższy standard życia rodziców tym na wyższym poziomie powinni oni zaspokajać potrzeby dzieci i gwarantować zaspokojenie nie tylko potrzeb podstawowych, ale i potrzeb na wyższym poziomie. Ponadto ustawodawca w § 2 art. 135 k.r.o. przewidział możliwość wykonania obowiązku alimentacyjnego w całości lub części względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie także poprzez osobiste starania o jego utrzymanie lub wychowanie. W tym wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego ( por. teza IV i VII uchw. SN z 16.12.1987 r., III CZP 91/86, OSNCP 1988r., nr 4, poz. 42 oraz orz. SN z 10.10.1969 r. III CRN 350/69, OSNCP 1970, nr 2, poz. 15 ).

W przypadku opóźnienia w zapłacie przez zobowiązanego świadczeń alimentacyjnych na rzecz uprawnionego, temu ostatniemu przysługuje nadto roszczenie o odsetki ustawowe za opóźnienie w oparciu o art. 481 § 1 i 2 k.c.

Zgodnie z treścią art. 347 k.p.c. po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd wydaje wyrok, w którym wyrok zaoczny w całości lub części utrzymuje w mocy albo uchyla go i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też pozew odrzuca lub postępowanie umarza.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że roszczenie małoletniego powoda, o zasądzenie na jego rzecz podwyższonej renty alimentacyjnej, zasługiwało na uwzględnienie, jednak nie w pełnej dochodzonej pozwem wysokości i w efekcie uchylił w części pkt 1 wyroku zaocznego z dnia 30.10.2025 r. Sąd zważył bowiem, że dotychczasowa renta alimentacyjna w wysokości 300 zł miesięcznie, ustalona została ugodą zawartą przez rodziców małoletniego, przed Sądem Rejonowym w (...)z dnia 04.11.2014 r. W tamtym okresie małoletni powód miał 4 lata i nie uczęszczał do przedszkola. Od tego czasu upłynęło jednak ponad 10 lat, zaś małoletni P. ma obecnie lat 15 i jest uczniem szkoły średniej. Z oczywistych powodów renta w dotychczasowej wysokości stała się więc nieadekwatna w stosunku do usprawiedliwionych potrzeb małoletniego powoda. Nadto Sąd miał na uwadze, że w okresie od 2014 r. w istotny sposób wzrosły możliwości zarobkowe obojga rodziców małoletniego powoda, co wynika m.in. że wzrostu płacy minimalnej, która w tamtym okresie wynosiła 1 680 zł brutto miesięcznie. Wreszcie jednak Sąd miał na uwadze, że w porównaniu z poprzednim okresem zmieniły się także możliwości majątkowe rodziców małoletniego powoda. Obecnie bowiem Z. W. (1) posiada na swoim utrzymaniu wyłącznie małoletniego P., gdyż starszy syna X. osiągnął pełnoletniość i usamodzielnił się. Natomiast pozwany posiada na swoim utrzymaniu łącznie 4 małoletnich dzieci tj. małoletniego P., małoletnich N. i P. rodz. N., na rzecz których łoży renty alimentacyjne w łącznej kwocie po 1 400 zł miesięcznie, oraz małoletnią X. N. (1) ur. (...), pochodzącą z jego aktualnego związku, która zamieszkuje wraz z nim oraz swoja matka i przyrodnim rodzeństwem. W tych okolicznościach Sąd uznał, że od czasu zawarcia ugody alimentacyjnej z dnia 04.11.2014 r., w sytuacji stron postępowania nastąpiła istotna zmiana okoliczności w rozumieniu art. 138 k.r.o., uzasadniająca ponowne ustalenie wysokości renty alimentacyjnej należnej małoletniemu powodowi od jego ojca.

W oparciu o cały zgromadzony w toku postępowania materiał dowody Sąd uznał, że na pokrycie usprawiedliwionych kosztów utrzymania małoletniego P. N. niezbędna jest kwota 1 962 zł miesięcznie w tym: udział w kosztach utrzymania mieszkania – 360 zł, wyżywienie – 800 zł, odzież i obuwie – 110 zł, środki higieny i czystości – 50 zł, szkoła, wyprawka, wycieczki, składki itp. – 150 zł, rozrywka – 50 zł, leki, leczenie, dentysta – 130 zł, transport, paliwo – 50 zł, basen – 160 zł, fryzjer – 12 zł, wakacje – 40 zł, remont i wyposażenie pokoju, pościele itp. – 50 zł. W ocenie Sąd kwota ta jest nie tylko zgodna z zasadą równej stopy życiowej, ale też pozostaje w zasięgu możliwości zarobkowych obojga rodziców dziecka.

Ustalając wysokość poszczególnych kosztów utrzymania małoletniego powoda Sąd opierał się o dokumenty zgromadzone w toku postępowania, w tym o zestawienia kosztów utrzymania P., przedłożone przez Z. W. (2) do akt sprawy (k. 206), a także o zeznania złożone przez przedstawicielkę ustawową małoletniego i świadka C. W., w toku rozprawy z dnia 18.02.2026 r., zweryfikowane przez pryzmat wiedzy i doświadczenia Sądu w zakresie przeciętnych kosztów utrzymania dzieci i osób dorosłych w różnym wieku, żyjących w różnych standardach, posiadanych w związku z wieloletnią karierą orzeczniczą w Wydziale Rodzinnym i przeprowadzeniem setek innych postępowań alimentacyjnych, a także uwzględniając powszechnie dostępną wiedzę na temat aktualnych cen popularnych towarów i usług. Godzi się przy tym zauważyć, że w znacznym zakresie wysokość kosztów utrzymania małoletniego powoda została przyjęta przez Sąd jako usprawiedliwione na poziomie wskazywanym przez matkę małoletniego P. w zestawieniu na k 206 akt. Za zawyżone Sąd uznał jedynie wydatki wyżywienie małoletniego powoda. W toku postępowania strona powodowa nie podnosiła bowiem jakoby P. posiadał w tym zakresie szczególne wymagania, co mogłoby skutkować koniecznością ponoszenia ponadprzeciętnie wysokich wydatków na zaspokojenie tych jego potrzeb. Sąd zważył też, że na choć na etapie nauki w szkole ponadpodstawowej podręczniki do nauki szkolnej są już odpłatne, to jednak na zakup wyprawki szkolnej matka małoletniego pobiera świadczenie z programu (...) w wysokości 300 zł rocznie (2 100 zł – 300 zł = 1 800 zł /12 mieś = 150 zł). Wydatki na szeroko pojętą rozrywkę małoletniego i jego hobby tj. na zakup gier, wyjścia z kolegami itp. Sąd uwzględnił za usprawiedliwione do kwoty 50 zł miesięcznie. Należy bowiem pamiętać, że matka małoletniego pobiera na jego rzecz świadczenie wychowawcze 800+ w kwocie 800 zł miesięcznie, które z założenia ma służyć jako wsparcie finansowe rodzin w wychowywaniu dzieci i pokrywaniu kosztów ich wychowania oraz poprawiać sytuację materialną rodzin. Jest to zatem świadczenie z którego rodzice małoletnich powinni w pierwszej kolejności finansować te potrzeby swoich dzieci, na które nie starcza im własnych środków finansowych, w tym np. wydatki na zaspokojenie potrzeb wyższego rzędu. Za zawyżone i nieudowodnione Sąd uznał także wydatki na remont i wyposażenie pokoju ponad kwotę 50 zł miesięcznie. Natomiast wysokość udziału małoletniego powoda w kosztach utrzymania mieszkania Sąd obliczył pomijając wydatki na utrzymanie i użytkowanie samochodu oraz opłat za telefon. Nie budzi wątpliwości Sądu, że małoletni okazjonalnie korzysta z samochodu celem dojazdu do lekarzy czy na basen. Niemniej w ocenie Sadu koszt paliwa jaki jest w takich sytuacjach zużywany nie przekracza kwoty miesięcznie 50 zł.

Jest bezsporne, że małoletni powód nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, a co za tym idzie rodzice są zobowiązani do jego alimentowania zgodnie z art. 133 § 1 k.r.o. Obowiązek ten obciąża rodziców małoletniego w stopniu uzależnionym od usprawiedliwionych potrzeb dziecka oraz od możliwości zarobkowych i majątkowych rodziców (art. 135 § 1 k.r.o. oraz art. 129 § 2 k.r.o.).

Matka małoletniego powoda częściowo realizuje swój obowiązek alimentacyjny wobec dziecka poprzez osobiste staranie o jego utrzymanie i wychowanie. Niemniej winna ona również pieniężnie partycypować w kosztach utrzymania syna. W toku postępowania Sąd ustalił, że Z. W. (1) od wielu lat pracuje jako grafik komputerowy, przy czym do 2022 r. pracowała na podstawie umowy o pracę, a od 2023 r. prowadzi własną działalność gospodarczą pod nazwą Centrum (...). W 2025 r. matka małoletniego powoda uzyskała z prowadzonej działalności dochód w wysokości średnio miesięcznie 3 662,12 zł brutto miesięcznie. W ocenie Sądu matka małoletniego powoda nie wykorzystuje jednak swoich możliwości zarobkowych w pełni. Mając bowiem na uwadze fakt, że posiada ona na swoim utrzymaniu małoletniego syna, zaś jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że musi korzystać z pomocy matki emerytki stwierdzić należy, że prowadzenie działalności gospodarczej, przy tak niskiej jej dochodowości, jest nieuzasadnione ekonomicznie. Z. W. (1) posiada bowiem wieloletnie doświadczenie w pracy jako grafik komputerowy, a także prawo jazdy kat. B, jest nadto osobą zdrową, nie posiadającą ograniczeń zarobkowych z powodów zdrowotnych. Nadto w toku postepowania ustalono, że starszy syn Z. W. (1) jest pełnoletni i samodzielny, a małoletni powód jest już uczniem szkoły średniej. Uwzględniając zaś wszystkie te okoliczności, a także w oparciu o informacje pozyskane z Powiatowych Urzędów Pracy w N., M.. i R. Sąd uznał, że możliwości zarobkowe Z. W. (2) w rozumieniu art. 135 § 1 k.r.o. równe są co kwocie najmniej 7 000 zł brutto miesięcznie, czyli około 5 100 zł netto miesięcznie. Z uzyskiwanych przez siebie środków przedstawicielka ustawowa małoletniego powoda winna zaś, zgodnie z zasadą równej stopy życiowej, pokrywać swoje usprawiedliwione potrzeby oraz łożyć na utrzymanie swojej małoletniego syna.

Jest oczywiste, że także pozwany, będąc świadomy ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego względem dziecka powinien w pełni wykorzystać swoje możliwości zarobkowe i majątkowe oraz w sposób odpowiedni gospodarować posiadanymi środkami. Nadto zaznaczyć należy, iż obowiązek łożenia na zaspokojenie potrzeb dzieci jest obowiązkiem szczególnym, którego realizacja powinna wyprzedzać wszelkie inne zobowiązania, czemu ustawodawca niejednokrotnie dał wyraz w przepisach. Zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą dzieci mają w każdej sytuacji prawo do równej stopy życiowej z rodzicami. Oznacza to, iż oboje rodzice powinni zapewnić dziecku warunki materialne, w których sami żyją (por .uch. SN z 16.12.1987 - III CZP 81/86 - OSNC 1988, z. 4 poz. 42).

Jak ustalono w toku niniejszego postępowania A. N. (1) dnia 18.11.2025 r. zatrudniony został na pełen etat jako malarz w firmie Przedsiębiorstwo (...) W. N. w J., z wynagrodzeniem w wysokości minimalnej płacy krajowej + premia uznaniowa. Jednakże z dniem 01.12.2025 r. nastąpiła zmiana warunków jego umowy o pracę, na podstawie której pozwany zatrudniony został na ¼ etatu. Ostatecznie, średnie wynagrodzenie za pracę pozwanego, w okresie 18.11.2025 r. do 31.12.2025 r. wyniosło 1 376, 80 zł netto miesięcznie. Niemniej w ocenie Sądu również pozwany nie wykorzystuje w pełni swoich możliwości zarobkowych. Sąd ustalił bowiem, że A. N. (1) posiada doświadczenie w pracy jako ślusarz, monter, brukarz, pracownik budowlany i malarz. Nadto w toku postępowanie pozwany nie podnosił jakoby był osobą schorowaną lub z jakichkolwiek innych, obiektywnych powodów, osobą niezdolną do pracy na pełen etat. Mając zatem na uwadze powyższe, a także w oparciu o informacje pozyskane z Powiatowych Urzędów Pracy w J., M.. i R. Sąd uznał, że możliwości zarobkowe A. N. (1) w rozumieniu art. 135 § 1 k.r.o. równe są co kwocie najmniej 7 000 zł brutto miesięcznie, czyli około 5 100 zł netto miesięcznie..

Z tak osiąganych dochodów pozwany winien według zasady równej stopy życiowej pokrywać własne usprawiedliwione koszty utrzymania, a także przyczyniać się do zaspakajania potrzeb małoletnich dzieci. W toku postępowania ustalono, że poza małoletnim P. pozwany posiada na swoim utrzymania jeszcze 3 innych małoletnich dzieci. Nadto Sąd ustalił, że w stosunku do 2 starszych dzieci tj. małoletnich N. i P. rodz. N. obowiązek alimentacyjny pozwanego został skonkretyzowany ugodą zawartą dnia 17.02.2026r. przed Sądem Rejonowym w Trzciance, na mocy której A. N. (1) zobowiązał się do łożenia na rzecz każdego z małoletnich podwyższonej renty alimentacyjnej w kwocie po 700 zł miesięcznie, na rzecz każdego z nich, łącznie 1 400 zł miesięcznie. Natomiast swój obowiązek alimentacyjny w stosunku do najmłodszego dziecka – X. N. (1), pozwany częściowo realizuje poprzez osobiste staranie o jej utrzymanie i wychowanie, małoletnia zamieszkuje bowiem wraz z nim oraz swoją matką. Niemniej oczywiste jest, że winien on także pieniężnie partycypować w kosztach utrzymania córki. Biorąc pod uwagę wiek dziecka, w oparciu o doświadczenie i wiedzę w zakresie przeciętnych kosztów utrzymania małoletnich dzieci w wieku X., posiadanych w związku z prowadzeniem wielu innych postępowań alimentacyjnych Sąd uznał zaś, że udział pozwanego w kosztach utrzymania tego dziecka nie przekracza kwoty 600 zł miesięcznie. Wreszcie w oparciu o twierdzenia pozwanego, podnoszone podczas składania przez niego zeznań, a także w oparciu o wiedzę i doświadczenie Sądu w zakresie przeciętnych kosztów utrzymania mężczyzn w różnym wieku, posiadaną w związku z prowadzeniem wielu innych postępowań alimentacyjnych, uwzględniając powszechnie dostępne informacje, na temat aktualnych cen popularnych towarów i usług Sąd uznał, że usprawiedliwione koszty zaspokojenia osobistych potrzeb A. N. (1) wynoszą około 1 380 zł miesięcznie. Sąd miał bowiem na uwadze, że w toku postępowania pozwany nie podnosił jakoby posiadał jakiekolwiek szczególne wymagania czy to w zakresie wyżywienie, higieny, pielęgnacji czy też leczenia. Nadto pozwany, jako osoba dorosła, nie wymaga już sezonowej wymiany odzieży i raz zakupione ubrania czy buty może użytkować do ich naturalnego zużycia. Wreszcie Sąd miał na uwadze, że wraz z pozwanym, w jednym gospodarstwie domowym zamieszkują łącznie 4. Zgodnie zaś z zasadami współżycia społecznego, koszty utrzymania lokalu mieszkalnego obciążają każdego z jego użytkowników w równej części, przy czym w toku postępowania pozwany nie udowodnił, jakoby całkowite koszty utrzymania zajmowanego przez niego mieszkania przekraczały kwotę 2 000 zł miesięcznie. Ostatecznie Sąd ustalił zatem, że pełne usprawiedliwione koszty utrzymania pozwanego, w tym także wydatki z tytułu obowiązku alimentacyjnego na rzecz pozostałych jego dzieci, wynoszą 3 380 zł miesięcznie.

Mając zatem na uwadze, że możliwości zarobkowe pozwanego wynoszą 5 100 zł netto miesięcznie, zaś pełne usprawiedliwione koszty utrzymania małoletniego P. N. wykazane zostały do kwoty 1 962 zł miesięcznie, Sąd zobowiązał pozwanego do łożenia na rzecz małoletniego powoda podwyższonej renty alimentacyjnej w kwocie 980 zł miesięcznie. Alimenty w tej wysokości stanowią 50% całkowitych kosztów utrzymania dziecka. Obciążając każdego z rodziców obowiązkiem pokrywania połowy kosztów utrzymania małoletniego P. Sąd miał zaś na uwadze, że choć na stałe zamieszkuje on z matką i w związku tym to ona, w większym stopniu niż pozwany dokłada osobistych starań o utrzymanie i wychowanie syna, to jednak małoletni P. jest już nastolatkiem, a co za tym idzie opieka nad nim nie jest już tak pochłaniająca i wymagająca jak w przypadku niemowlaków czy dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Nadto nie można nie zauważyć, że to matka małoletniego korzysta ze wsparcia państwa w postaci świadczenia wychowawczego 800+ czy prawa do ulgi podatkowej na dziecko. Nadto Sąd miał na uwadze, że przy równych możliwościach zarobkowych, Z. W. (1) posiada na swoim utrzymaniu tylko siebie i małoletniego P., podczas gdy pozwany, z takich samych środków zaspokoić musi swoje usprawiedliwione potrzeby, a nadto musi wywiązać się z obowiązków alimentacyjnych względem łącznie czwórki małoletnich dzieci

W ocenie Sądu alimenty w ustalonej powyżej kwocie nie tylko odpowiadają zasadzie równej stopy życiowej rodziców i dziecka, ale też pozostają w zakresie możliwości zarobkowych pozwanego. Nawet bowiem po uiszczeniu każdego miesiąca kwoty 980 zł tytułem alimentów, pozostała do jego dyspozycji kwota będzie wystarczająca dla zaspokojenia jego usprawiedliwionych potrzeb oraz dla przyczynienia się do pokrycia usprawiedliwionych kosztów utrzymania pozostałych małoletnich dzieci.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 347 k.p.c. utrzymał w mocy pkt 1 wyroku zaocznego z dnia 30.10.2025 r. w sprawie sygn. akt III RC 184/25 tut. Sądu w części co do podwyższonej renty alimentacyjnej do kwoty po 980 zł miesięcznie, a powyżej tej kwoty wyrok zaoczny w pkt 1 uchylił i w tej części powództwo oddalił, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku z dnia 18.02.2026 r.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c. art. 101 ust. 1 i 2 oraz art. 113 ust. 4 w zw. z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 959 z późn. zm. ).

Sąd miał na uwadze, że wartość przedmiotu spory wynosiła 20 400 zł ( sprawa dotyczy podwyższenia alimentów, a zatem wartością przedmiotu sporu jest różnica pomiędzy poprzednio ustalonymi alimentami a ich wysokością żądaną obecnie w sprawie o ich podwyższenie). Oznacza to, że małoletni powód wygrał sprawę w 40%, a pozwany w 60%. W toku postępowania strona powodowa poniosła koszty w wysokości 78,56 zł tytułem opłaty za doręczenie pozwanemu korespondencji za pośrednictwem komornika sądowego. W związku z tym, Sąd utrzymał w mocy pkt 2 wyroku zaocznego z dnia 30.10.2025r. w sprawie III RC 184/25 tut. Sądu w części co do kwoty 31,42 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, a powyżej tej kwoty wyrok zaoczny w punkcie 2 uchylił i w tej części oddalił wniosek o zasądzenie kosztów procesu.

Nadto Sąd uchylił pkt 3 i 4 wyroku zaocznego z dnia 30.10.2025 r. (pkt 3), kosztami sprzeciwu obciążył pozwanego w zakresie przez niego poniesionym (pkt 4 - art. 348 kpc), a na mocy art. 102 kpc oraz art. 113 ust. 4 u.k.s.c., uwzględniając charakter roszczenia alimentacyjnego i sytuację małoletniego powoda oraz sytuację materialną pozwanego i obowiązki alimentacyjna obciążające go względem łącznie czwórki małoletnich dzieci, Sąd odstąpił od obciążenia pozwanego i małoletniego powoda pozostałymi kosztami sądowymi (pkt 5 i 6).

Na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. wyrokowi w pkt 1, zasądzającym alimenty, nadano z urzędu rygor natychmiastowej wykonalności.

sędzia Rafał Agaciński